igR@

Kadir Gecesi Duası

Tue, 15 Sep 2009 15:57:00 +0300

Ey Rabbimiz! Gücümüzün zayıflığını, çaremizin azlığını ve insanlarca önemsenmeyişimizi sana şikayet ediyoruz. Bizi kendi gözümüzde küçük, fakat senin katında büyük eyle.

Ne yerler de Ne gökler de;Mümin kulunun kalbine huzur veren RABBİMİZ, hakkımızda hayırlar nasip eyle... Dualarımızın çoşkunlukla semalara ulaşmasını, secdelerimizin kabe duvarlarında yer bulmasını, kelamının geçtiği her dalda her damlada Seni ana bılmeyı, anlayabılmeyi ve huzurla kapında bekçilerin olabılmeyı nasip eyle...

Duamız,, Cemalini kalbımızden hiç ayırma Sen ki! dünyaya gözlerimizi açtığımızda berraklık ve saflıkla gözlerimizin pınarındaydın; ahirete ulaşırken de berrak ve saflık nazarından bır yudumda gözlerimize nasip eyle...

Ey Rabbimiz! Senden rahmetini celbedecek şeyleri, gerçekleşmesi muhakkak olan mağfiretini, her türlü günahtan korunmayı, her türlü iyiliği kazanmayı, cennet ve Cemalinle şereflenmeği ve cehennemden kurtuluşu dileriz.
Ey Rabbimiz! Bilerek veya bilmeyerek işlediğimiz günahlarımızı mağfiret et. Senden işimizde rüşde hidayet etmeni istiyor, nefislerimizin kötülüklerinden sana sığınıyoruz.

Acziyetimi sana bildiriyoruz; RABBİMİZ... Senden şefaat diliyoruz; YARADANIMIZ... Lutfundan yüreklerimize ihsan serinliği vermen için duacıyız...Duaların, tek niyeti tek ümidi, bizleri koru, Aşkınla; sevdan kalbimize sevgililer nasip eyle...

Ey Rabbimiz! Bizi yücelt, eksiğimizi- gediğimizi gider, bize rızık ihsan et, bizi salih amellere, güzel ahlaka ilet. Zira bunların salih olanına ancak sen ulaştırır, kötülerinden de ancak sen alıkorsun.

Ey Rabbimiz! Ciddiyetimizi şakamızı, zulmüm&uum.. ( devamı )

Boş gelmedim yarab

Sun, 13 Sep 2009 20:58:00 +0300

"Eli boş varılmaz varılan yere, Boş gelmedim yâ Râb, ben suç getirdim! Dağlar çekemezken o ağır yükü, Sırtımda iki büklüm pek güç getirdim..

Hamuş!.
Dedi Mevlana kendisine Hamuş!... Yani Suskun!... Sustuğu yerde açıldı kapılar, önüne serildi ışıltılı kelimeler, kalbi duygular… Hamuş!.. dedi sustu Mevlana… Sustu ve kapandı karanlıklara… Karanlıklara Şems doğdu sonra… Baktı… Gördü… Adına Aşk dedi… Candan özge candan öte olana… Yaprakta tohumu, damlada okyanusu gördü sonra…

Hamuş!.. Demiştim ben de kendime. Sözün bittiği yerde, noktanın konduğu yerde susmuştum büt&uum.. ( devamı )

Bir sesleniş..

Sun, 12 Jul 2009 15:38:00 +0300
.. ( devamı )

Bir müjde gizli bulunamayan halimde...

Sun, 12 Jul 2009 15:35:00 +0300

kuşların kanat seslerini duyuyor musun? !kafesinden çıkmayı başaran, özgürdür artık,kafese mahkum kalan esirdir..Nefs gibi..
Ah teslimiyet…

SABIR.....

Tue, 07 Jul 2009 18:40:00 +0300
Hayatın Dokusunun Bir İpekle İnce İnce Dokunuşunun Adı: SABIR

- Kiminin susmak ve biriktirmek sandığı bir tepki biçimi.

- Açlığa, susuzluğa, yokluğa ve çokluğa, dengeli bir bakış ve yaşayışın onurlu adı.

- Hazları erteleyebilmenin, hayran bırakan görüntüsü.

- Herkesin ulaşmaya çalıştığı bir mertebe.

- Kimi zaman elimizle ettiğimizin sonucu, kimi zaman, bizim dışımızdaki oluşmuş dalgaların, başkasının rüzgarıyla bizim sahili dövmesine karşı direnmenin adı.

- Hayat yolunun asfalttan çıkıp taşlı yollarla devam ettiğinde, ayaklarımıza batan taşlara rağmen, çarığımızı yenileyip yola ve yolculuğa devam etmenin adıdır sabır.

- Artan sancıların, doğumun habercisi olduğunu bilip, tekrar derin bir nefes alarak gelecek yeni sancıları karşılamaktır.

- İnsanı ve olayları doğru okuyup, hayatın atmosferinin de aynen hava durumu gibi, kimi güneşli, kimi karlı yağmurlu olduğunu bilerek, fırtınanın dineceğine dair inancını yüreğine kilitleyip kendine düşeni yaparak gözümüzü ufka, dilimizi esmaül hüsna ya bağlayıp beklemektir.

- Tohumun, karanlıkta bekleyip olgunlaştığında yarılıp gün yüzüne çıkması gibi, sabrı tohumdan öğrenip, tohumun çatlayacağı ve yeryüzü ile merhabalaşacağı zamanı, saniye saniye saymaktır. Varlığını ortaya koymak, varlığa sevgiyi ve umudu katmaktır.

- Sabır, hep ümitle yoldaştır, ümit sabra yol verir. Ümide kapı aralayan ise sevgidir.

- Bir mü?min, sahip olduğunda mânen tüketen şeyi elde etmektense, mahrup bırakıp yoksullaştıran ya da acı çektiren yoksunluğa talip olur. Ve ulaşacağını bildiği mük&acir.. ( devamı )

Bağışla beni Rabbim.....

Fri, 19 Jun 2009 15:49:00 +0300

Bağışla beni Rabbim, tevekkülden başkası gelmiyor elimden,
ki başkası da yoktu elimde.
Şimdi elimden gelenlerin hepsi senin "El"inde.
Bağışla beni Rabbim göremedim.
Göremedim, nice ananın karnında nice karanlıklar içindeyken gün yüzüne çıkardığını bebelerin yüzünü.
Unuttum, çocukların tebessümünü nice belirsizliklerden alıp hayat verdiğini,
Bilemedim, yüreğimizi yokluğun dehlizlerinden aşırıp aşkın vadisine eriştirdiğini.
Göremedim, her sabah yerin sükûnetini odamda bir ekmek gibi sımsıcak hazır ettiğini.
Her akşam yastıkta unuttuğum bedenimi sabah yeniden yanıma verdiğini göremedim.
Beni her sabah yeniden ihya ettiğini, bedenimi her an yarattığını, varlığımı her an yokluktan geri getirdiğini göremedim.
Göremedim Rabbim her günü ödünç verdiğini.
Göremedim, bilemedim,unuttum ,bağışla beni...
Fakat, şimdi gördüklerim gösterdi bana hepsini
Geç kaldım görmekte.
Tebessümü beton yığınları arasında sönen bebeler gördümse de, biliyorum Senin El'inde şimdi hepsi ve sonsuz tebessümler verdin herbirine.
Sevinci soğuk topraklarda boğulmuş çocuklar gördümse de, biliyorum Senin Rahmetinin kucağında hepsi ve bitmez sevinçler bağışladın herbirine.
Ümitleri bir amansız sarsıntıyla yıkılan insanları gördümse de, biliyorum Senin Şefkatinin ikliminde âsûde ve mutlu her biri...
Bağışla beni Rabbim, unuttum, nisyanda kaldım.. ( devamı )

AFFEYLE ....

Thu, 19 Mar 2009 12:58:00 +0200

Biz her seferinde SENi unutsakta,biliyoruz ve hissediyoruz ki SEN hiçbir zaman bizi unutmadın!
Bazen oluyor ki geç hatırlıyoruz SENi...
Kafamızı duvarlara vurunca, herşey geç kalmaya yakınken,
yanımızdaki herkesin,hatta kendinin bile kendine yetersiz kaldığı zaman
sadece
SENSİN
aslında bana yâr olan dediğim zaman.
Allah'ım AMENTÜ esaslarıyla açıyorum yüreğimi...
SANA ve RASÛLÜNE!..
Beni bana bırakmamanın büyüklüğünü yaşayarak...
Allah'ım hani sen diyorsun ya:
BİR KULUM BANA DUA ETMEZSE, BANA CEFA ETMİŞ OLUR.
AMA EĞER DUA EDER DE, BEN ONUN DUASINI KABUL ETMEZ İSEM
BEN ONA CEFA ETMİŞ OLURUM.
Kİ BEN KULUMA HİÇ CEFA ETMEM!.. Hep bunun arkasına sığınarak açıyorum ellerimi ve yüreğimi sana doğru.
Buradaki merhametin kollarına atarak kendimi seccadeye,
kapanıyorum her seferinde...
Senin verdiklerini sonuna kadar hakkıyla yaşamak istiyorum!..
SENi sevmek nedir?...
SEN de yok olmak nedir?..
Öğret ve yaşat...
Verdiğin musibetlere karşı dik durabilmeyi, acizliğimi yaşayarak nasip et Allah'ım...
SENden başkasını gönlümden al.
SENi incitecek her davranıştan beni uzak tut!
Beni KUR'AN'A MAHKUM,KUR'AN'I bana HÂKİM kıl RABBİM!...

AMİN
.. ( devamı )

EY RABBİM..

Thu, 19 Mar 2009 12:54:00 +0200

Ey Rabbim...
Bir beyaz güvercin gördüm, semalarda sana zikreden...
Bir uçan güvercin gördüm, sana benden daha yakın olan...
Bir nurlu güvercin gördüm, senin nurunla ışıl ışıl...
Utandım Rabbim, utandım...
Benden daha küçük ve güçsüz bir güvercinin sana olan aşkından utandım.
Oysa ki, ona değil bana verdin tüm güzellikleri...
Ona değil, bana sundun tüm olanakları...
Peki ya ben ne yaptım, aman ya Rabbi...
Ben sana o güvercin kadar bile kulluk edemedim.

Ey Rabbim...
Semaya doğru açtım ellerimi, ya Rab sen affeyle beni...
O küçücük güvercin gibi bende yanıp tutuşayım bir tek senin aşkından...
Ben de, o masum güvercin gibi zikredeyim her daim ismini...
İçimi öyle aşkınla yak ki Rabbim...
Senin için akıttığım gözyaşlarım, sana gözlerimi feda etsin...
Senin uğrunda kör etsin de, dünyadaki o gaflet ve nefislik şeyleri gözlerim görmesin...
Öyle bir uğultu ver ki, hiç bir kötü söz duymasın bu kulaklarım...
Sadece kendi zikrimi hissedeyim de huzura erenlerden olayım..... ( devamı )

Hakikate nasıl ulaşılır?

Thu, 12 Mar 2009 13:16:00 +0200

Mevlana’ya göre hakikate ulaşmak için dört kapıdan geçilir.
1- Şeriat kapısı
2- Tarikat kapısı
3- Marifet kapısı
4- Hakikat kapısı
Öğreti olarak bu kapılar birer birer geçilerek hakikate ulaşılır. Öğrencilerinden biri Mevlana’ya sormuş; “Efendim, bu 4 kapı meselesini ben pek anlayamıyorum. Bana anlayabileceğim bir lisanla anlatır mısınız?”
“Şimdi bak, karşı medresede dersini çalışan dört kişi var ve hepsi rahlelerine eğilmiş. sen git bunların hepsinin ensesine bir şamar at, sonra gel sana anlatayım.”
Öğrenci gitmiş, birincinin ensesine bir tokat akşetmiş. Tokadı yiyen derhal ayağa kalkıp arkasını dönmüş ve daha kuvvetli bir tokatla Mevlana’nın öğrencisini yere yıkmış. öğrenci dayağı yemiş, geri dönecek ama hocasına itaat var. Yaradana güvenip ikinciye de bir tokat akşetmiş. O da derhal ayağa kalkıp elini kaldırmış. Tam tokadı vuracakken vazgeçip yerine oturmuş. Öğrenci devam etmiş, üçüncüye de bir tokat atmış. Üçüncü şöyle bir kafasını çevirip baktıktan sonra çalışmasına devam etmiş. Dördüncü, tokadı yemesine rağmen hiç oralı bile olmadan çalışmasına devam etmiş. Öğrenci Mevlana’ya dönmüş, olanları anlatmış.Mevlana; “İşte sana istediğin örnekler…
- Birinci, şeriat kapısını geçememiş biri idi. Şeriatta kısasa kısas olduğu için, tokadı yiyince kalktı, aynısını sana iade etti.

Affetmek en başta kendimize yaptığımız bir iyiliktir…

Thu, 12 Mar 2009 13:12:00 +0200

Bir lise öğretmeni bir gün derste öğrencilerine bir teklifte bulunur: “Bir hayat deneyimine katılmak ister misiniz?”
Öğrenciler çok sevdikleri hocalarının bu teklifini tereddütsüz kabul ederler. “O zaman” der öğretmen. “Bundan sonra ne dersem yapacağınıza da söz verin”. Öğrenciler bunu da yaparlar. “Şimdi yarınki ödevinize hazır olun. Yarın hepiniz birer plastik torba ve beşer kilo patates getireceksiniz!” Öğrenciler, bu işten pek birşey anlamamışlardır. Ama ertesi sabah hepsinin sıralarını üzerinde patatesler ve torbalar hazırdır. Kendisine meraklı gözlerle bakan öğrencilerine şöyle der öğretmen: “Şimdi, bugüne dek affetmeyi reddettiğiniz her kişi için bir patates alın, o kişinin adını o patatesin üzerine yazıp torbanın içine koyun.” Bazı öğrenciler torbalarına üçer-beşer tane patates koyarken, bazılarının torbası neredeyse a.. ( devamı )